Boghes de pedra nos ammentan gherra, boghes de pedra nos ammentan terra
terra ifusta de sambene, terra ifusta.
Trumas de isperanzia e libertade, disizos de bramare cun boghe 'e tronu
disizos surcan s'istoria de custa terra semper aversada.
Boghes de pedra naran: "est ora de vivere in paghe".
Imponente massicciu e ammiradu fisti unu tempus o Nuraghe antigu.
Dai vieros e vortes Sardos abitadu, semper prontos a cumbatter s'inimigu, a gualdia, a difesa e s'amigu.
Oje ses dai tottus abbandonadu, in mesu a frascas tottu 'n 'intrigu isfedendhe su tempu inclemente.
Arrea solenne ciclopicu Nuraghe, incompresu, impoltante e glorioso.

Originariamente Scritto da
Melanio Vakyas
Hai rotto il cazzo!